• اطلاعیه ها

    • abbasian

      فراخوان همکاری در مدیریت تالارهای گفتگو

      سلام به همه دوستان قصد داریم واگذاری مدیریت تالارهای گفتگو رو به دوستان عضو واگذار کنیم تا در زمان استارت کار که انشاالله بزودی صورت خواهد پذیرفت، بتونیم مدیریت خوبی بر تالارها داشته باشیم. هرکس میتونه کمک کنه و مدیریت بخش یا بخش هایی رو به عهده بگیره لطفا اعلام کنه. با تشکر

مجتبی قاسم زاده

عضو عادی
  • تعداد ارسال ها

    13
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی ارسال های مجتبی قاسم زاده

  1. گیاه یونجه را به دلیل دارا بودن انواع ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین‌ها سلطان گیاهان می‌نامند. یونجه، گیاهی است غریب که امروزه در اذهان عمومی تنها به درد علوفه دام می‌خورد، درحالی‌که در گذشته استفاده‌های فراوان از این گیاه پرفایده می‌شده است.این گیاه که عمدتاً در آسیا کشت می‌شود از اولین گیاهان دارویی شناخته‌شده برای بشر است. «یونجه» که در فارسی به آن «اسپست باغی»، «سپست»، «سبیس» یا «درفا»، در افغانستان «اسپیشتا» و در ترکی بدان «یونجه»، به رومی «میدیکی»، به مصری «قضب» و به عربی «رطبه» یا همان «فصفصه» گویند، گیاهی است علفی، پایا و از تیره پروانه‌واران و همدسته شبدرها که ارتفاع آن تا یک متر می‌رسد. دارای ساقه‌های بلند و برگچه‌های نازک، نوک‌تیز و بیضی شکل. گل‌هایش غالباً بنفش، کوچک یا گاهی زردرنگ است و به شکل سیر، میوه «یونجه» مانند صدف بوده و دانه داخل میوه مانند لوبیا ولی کوچک‌تر از آن است. «یونجه» ریشه‌ای بسیار عمیق دارد که تا 3 متر به عمق زمین نفوذ می‌کند، در نتیجه ویتامین‌ها و مواد معدنی را از خاک تهیه می‌کند. این گیاه از علف‌های خوب مراتع است و بهترین نوع آن سبز املس (نرم) است. این گیاه در اکثر نقاط جهان رشد می‌کند و به صورت وحشی در بعضی نواحی معتدل آسیا و شمال آفریقا می‌روید که انواع و اقسام دارد. مزاج یونجه تازه در آخر اول گرم و تر و خشک آن، گرم و خشک است و قوتش تا 5 سال باقی می‌ماند. یونجه از نظر تغذیه عمومی غذایی کامل است که چاق می‌کند و آهن بسیاری دارد و خوردن آن تمام اعضای بدن را تقویت می‌کند، «یونجه» در درمان ضعف عمومی، ضعف بنیه، کم‌خونی و اعصاب مفید است و مغز و ستون فقرات را قوت می‌بخشد. این گیاه خوراکی با خواص تغذیه‌ای فوق‌العاده، منبع غنی از ویتامین‌های B ,K ,E ,D ,A و همچنین املاح معدنی نظیر کلسیم، اسیدفولیک، منیزیم، پتاسیم به حساب می‌آید و البته مصرف خشک آن تأثیرگذارتر خواهد بود. از دیگر فواید گیاه یونجه این است که حاوی مقدار قابل‌توجهی پروتئین است. علاوه بر این ریشه گیاه یونجه قابلیت آن را دارد که تا عمق 18 متری زمین هم پیشروی کرده و ویتامین‌ها و مواد معدنی بیشتری را از خاک جذب کند. بررسی‌های گذشته حاکی از آن است که مصرف گیاه یونجه می‌تواند در پاک‌سازی روده از مواد سمی موثر باشد. همچنین گیاه یونجه کلسترول بد را کاهش می‌دهد و در تصفیه خون نقش دارد. مروری بر خواص یونجه * یونجه‌ی پخته ملین و خشک آن قابض است، تازه آن نفاخ و افزاینده شهوت است. * مداومت در خوردن شربت یونجه چاق‌کننده و مولد خون صالح و ضماد کوبیده آن با عسل محلل ورم سرد و با سرکه محلل ورم گرم است. * یونجه مدر حیض است خصوصاً چون در حمام یا بعد از آن تناول نمایید و جهت خشونت سینه و سرفه نافع است. * خوراک آن شیر و منی را زیاد می‌کند به خصوص تخم یونجه. * مقدار ویتامین C آن 2 برابر «جعفری» و 4 برابر «لیموترش» است و ویتامین A آن از «شب کوری» جلوگیری می‌کند. * یونجه همچنین مقداری ویتامین D داشته و سرشار از ویتامین K است که خوردن آن از خونریزی جلوگیری می‌کند و پخته آن برای رفع یبوست مفید است. * ضماد پخته یونجه روزی 2 بار جهت رعشه مفید است. ترکیبات شیمیایی ترکیبات شیمیایی یونجه بر حسب آن که عمل تجزیه روی این گیاه جوان (قبل از گل دادن) یا در آغاز گل دادن و یا پس از پیدایش گل انجام گیرد تفاوت می‌نماید. به طوری که در گیاه جوان، مقدار پروتئین‌ها زیادتر از آغاز گل دادن و برعکس مواد سلولزی و هیدرات‌های کربن آن کمتر است. آنزیم‌های بسیاری در یونجه یافت می‌شود که از آن‌ها می‌توان به اینورتاز و پکتیناز اشاره کرد. «یونجه» شامل حدود 20 درصد پروتئین می‌باشد. علاوه بر این‌ها حاوی هیدرات‌های کربن، دیاستازها، نوعی ساپوتین با اثر عطسه‌آور، ستن‌ها، دو ماده رنگی، اسید فسفریک و ویتامین‌های مختلف است. در خاکستر آن مقدار زیادی آهک، پتاس، اسید فسفریک، کمی منیزیم، آهن و به مقدار جزئی «آرسنیک» و «سیلیس» است. روش تهیه شربت یونجه برای تهیه شربت یونجه 300 گرم یونجه خشک را در یک لیتر آب می‌جوشانند تا نصف شود، سپس آن را با فشار صاف نموده و با 900 گرم قند یا شکر شیرین کرده روزی 200 تا 300 گرم مصرف کند. یونجه را می‌توان دم کرده و آن را به صورت چای نوشید. همچنین می‌توان این گیاه را به صورت کپسول و همچون قرص‌های مولتی‌ویتامین روزانه مصرف کرد. ترک اعتیاد با یونجه روش پزشکان قدیم ایران در معالجه اعتیاد، ساختن داروهایی بود که معتاد را نسبت به خود اعتیاد متنفر و حساس می‌کرد و برای این کار معمولاً از تعفن یونجه، افسنتین و چند گیاه دیگر استفاده می‌کردند. اخیراً داروسازان سنتی هند یونجه تازه را خرد کرده 2 ماه در الکل خیسانده و بعد یک استکان آن را با مقداری آب موقع خماری به معتاد می‌خورانند و بعد دستور می‌دهند که از ماده مورد اعتیاد خود استفاده کند. محلول الکلی یونجه به علت داشتن ماده صابونی (ساپونین) شخص را ناراحت کرده و نسبت به ماده مورد اعتیاد متنفر و بیزار می‌سازد و تا مدتی زیاد از آن بدش می‌آید. این روش سابقاً در ایران برای درمان اعتیاد به الکل بود، اکنون برای معالجه معتادان به تریاک و سیگار و حتی هروئین به کار رفته و نتایج عالی داده است. خواص عرق یونجه یونجه طبیعت معتدل دارد. * معالج رعشه و ناراحتی‌های عصبی * چاق‌کننده * نیروبخش * کاهش قند خون * ضد شبکوری * درمان نرمی استخوان * تصفیه خون * نرم‌کننده سینه * قابض * ازدیاد شیر مادران * قاعده‌آور * موثر در ترک اعتیاد * دارای ویتامین آ و ب روش مصرف سه فنجان در طول روز میل شود. منابع: isna.ir jahannews.com
  2. بادرنجبویه چای مورد علاقه حضرت امیر علیه السلام امام علي(ع): نزد پيامبر خدا از حوك- كه همان بادروج است- سخن به ميان آوردند. فرمود: «سبزي من و سبزي پيامبران پيش از من است و من، آن را دوست دارم و مي خورم».(مكارم الأخلاق، جلد1، صفحه387، حديث 1306، بحارالأنوار، جلد 66، صفحه 214، حديث 13 دانش نامه احاديث پزشكي:2/) حتما به جای چای استفاده کنید چون چای خیلی ضرر داره. بادرنجبويه گياهي معطر، از خانواده نعناعيان و جزو گياهان پرطرفدار در شرق و غرب جهان است. از آمريکاي شمالي تا اروپا، از آسياي صغير تا هند و کشورهاي جنوب شرق آسيا، همگي به طور طبيعي و يا فرآوري شده به صورت قرص، پماد و قطره از اين گياه معجزه آسا استفاده مي‌کنند. تاريخ کشت اين گياه به 2 هزار سال پيش مي‌رسد و به دليل کثرت مصرف دمنوش آن در فرانسه به چاي فرانسه نيز شهرت يافته است. اما اين گياه بيشتر در جهان به مليسا (Melissa) معروف است يعني برگ زنبور عسل، چرا که اين گياه، به شدت مورد علاقه زنبورهاي عسل است. کاربرد اصلي بادرنجبويه بادرنجبويه در علاج همه بيماري‌هاي بلغمي و سوداوي مفيد است.مقوي همه اعضاي رئيسه: قلب، مغز و کبد است. قلب و عروق، دستگاه تنفس بادرنجبويه مفرح و تقويت کننده قلب، همچنين علاج خفقان (تپش قلب، اضطراب)است. بدل بادرنجبويه در تقويت قلب هم وزن آن ابريشم و يک سوم وزن آن پوست اترج سبز ذکر شده است. مفيد در غش (سنکوپ)، تصفيه‌کننده خون و کم کننده بخارات سوداويست. بادرنجبويه در رفع آسم و تنگي نفس موثر است و لعوق (داروي ليسيدني) برگ آن به همراه عسل و به صورت خوراکي در رفع تنگي نفس و سرفه مزمن مفيد است . مغز و اعصاب بادرنجبويه انسداد و گرفتگي رگ‌هاي به وجود آمده در مغز را باز مي‌کند. تقويت کننده مغز، حافظه، ذکاوت و حواس است و براي رفع کابوس (خواب‌هاي آشفته) مفيد است. خوردن و بوييدن برگ بادرنجبويه باز کننده ذهن، دافع وسواس سوداوي، بازکننده سکته‌هاي مغزي و مقوي آن است. بوييدن آن خواب آور و خوردن آن هنگام ناشتا، بازکننده گرفتگي‌ها(مصفا) است و براي وهم، وحشت، غم و حتي درد عشق سودمند است. براي مرضِ ماليخوليا مفيد است و حکماي هند، اين گياه ايراني را تا به حال براي ماليخوليا و غيره استعمال مي‌کنند .در کندي حواس ناشي از نقاهت امراض طولاني تجويز مي‌شود. در صُداعِ (سردرد) اشخاص حساس و سرگيجه (دوار) افرادي که مشغله فکري زياد دارند، در صورتي که سبب اين بيماري‌ها زيادي خون نباشد، کارساز است . اسانس آن خاصيت ضدتشنج و آرام کننده، با اثر قاطع است. در سرگيجه، بي خوابي، احساس صداي مبهم در گوش، درد معده با منشأ عصبي و درمان ناراحتي‌هاي عصبي موثر است. کبد، معده و دستگاه گوارش بادرنجبويه کمک هضم است و تقويت کننده کبد و معده، ملطّف طعام غليظ و‌هاضم است. مصرف آن در درمان زخم روده‌ها و بواسير موثر است. بادرنجبويه رفع کننده سموم مطلقاً و براي مغص (دل پيچه) مفيد است. از اين گياه براي تهيه شربتي به نام او دومليس (eau de melisse) درفرانسه استفاده مي‌شود که براي سنگيني معده و مبارزه با انواع سنکوپ (غش) مي‌خورند . طبق نظر دانشمندان و نويسندگان به عنوان مقوي معده، بادشکن، تسهيل عمل هضم و معرق و در رفع دلپيچه ناشي از نفخ و اختلالات هضمي به کار مي‌رود. دهان و دندان بادرنجبويه در خوش بو کردن دهان موثر است و بوي بد دهان را از بين مي‌برد . مضمضه آب يا جوشانده آن از فساد دندان جلوگيري مي‌کند و جويدن برگ آن براي از بين بردن بوي بدن دهان، از سُداب و ايرسا (نام دو گياه) موثرتر است. پوست، مو و زخم‌هاي گوناگون طِلاي (ضمادِ لطيف ترين بخش) آبِ بادرنجبويه براي نمله (نوعي بيماري پوستي) و نار فارسي (نوعي بيماري پوستي با دانه‌هاي قرمز روي بدن) سودمند است. همچنين جهت رفع جرب سوداوي، آکله (خوره) و با نمک جهت خنازير (ورم غدد لنفاوي) و ضماد برگ تازه آن براي رفع ورم‌هاي چشم مفيد است . بادرنجبويه دارويِ کچلي سودايي است . بادرنجبويه پاک کننده زخم‌هاست. خوردن و ضمادِ برگ آن براي رفع گزيدگي عقرب، رتيل و سگ‌هار مفيد است. عضلات، مفاصل و استخوان جوشانده ريشه بادرنجبويه به همراه گلاب در برطرف کردن ضربه و کوفتگي اطراف عضلات مفيد است و نيز براي از بين بردن ضعف عضلاني موثر است. بادرنجبويه براي تسکين دردهاي مفاصل به کار مي‌رود . مصرف بادرنجبويه در بيماري‌هاي استخوان‌هاي سُرين (انتهاي ران) و گُرده (استخوان ميان دو کتف) به همراه مصلحات مفيد است. تب، سرماخوردگي و سکسکه مصرف بادرنجبويه جهت دفع تب و لرز و طِلاي (ضمادِ لطيف ترين بخش) آب برگ يا جوشانده خشکِ آن در حمام براي سرماخوردگي، تب و لرز مفيد است . بادرنجبويه داروي سکسکه است. زنان و زايمان نشستن در جوشانده بادرنجبويه باعث باز شدن حيض مي‌شود و ريشه گياه تازه آن باعث سقط جنين مي‌شود. مصرف برگ آن در درمان اختناق رحم، طِلاي (ضمادِ لطيف ترين بخش) آن ورم پستان ناشي از بسته شدن شير را بر طرف مي‌کند . مصلحات در صورت عدم مصرف مصلحات، مضر استخوان سُرين (انتهاي ران) است و مصلح آن صمغ عربي و کندر است . گاهي استفاده مداوم از بادرنجبويه موجب سوزش ادرار مي‌شود و مصلح آن گشنيز است. همچنين آورده‌اند که مضر کبد (شايد منظور کبد پر کاراست و در ديگر موارد مانند کبد چرب مفيد است) و در اين حالت مصلح آن ريباس است . از مواد موثره بادرنجبويه به همراه سنبل‌الطيب اثر درماني يکديگر را تشديد مي‌کنند .
  3. شما تست کنید ببینید کدومش تاثیر گزار تره... منم تست می کنم
  4. بادرنجبویه چای مورد علاقه حضرت امیر علیه السلام امام علي(ع): نزد پيامبر خدا از حوك- كه همان بادروج است- سخن به ميان آوردند. فرمود: «سبزي من و سبزي پيامبران پيش از من است و من، آن را دوست دارم و مي خورم».(مكارم الأخلاق، جلد1، صفحه387، حديث 1306، بحارالأنوار، جلد 66، صفحه 214، حديث 13 دانش نامه احاديث پزشكي:2/) حتما به جای چای استفاده کنید چون چای خیلی ضرر داره. بادرنجبويه گياهي معطر، از خانواده نعناعيان و جزو گياهان پرطرفدار در شرق و غرب جهان است. از آمريکاي شمالي تا اروپا، از آسياي صغير تا هند و کشورهاي جنوب شرق آسيا، همگي به طور طبيعي و يا فرآوري شده به صورت قرص، پماد و قطره از اين گياه معجزه آسا استفاده مي‌کنند. تاريخ کشت اين گياه به 2 هزار سال پيش مي‌رسد و به دليل کثرت مصرف دمنوش آن در فرانسه به چاي فرانسه نيز شهرت يافته است. اما اين گياه بيشتر در جهان به مليسا (Melissa) معروف است يعني برگ زنبور عسل، چرا که اين گياه، به شدت مورد علاقه زنبورهاي عسل است. کاربرد اصلي بادرنجبويه بادرنجبويه در علاج همه بيماري‌هاي بلغمي و سوداوي مفيد است.مقوي همه اعضاي رئيسه: قلب، مغز و کبد است. قلب و عروق، دستگاه تنفس بادرنجبويه مفرح و تقويت کننده قلب، همچنين علاج خفقان (تپش قلب، اضطراب)است. بدل بادرنجبويه در تقويت قلب هم وزن آن ابريشم و يک سوم وزن آن پوست اترج سبز ذکر شده است. مفيد در غش (سنکوپ)، تصفيه‌کننده خون و کم کننده بخارات سوداويست. بادرنجبويه در رفع آسم و تنگي نفس موثر است و لعوق (داروي ليسيدني) برگ آن به همراه عسل و به صورت خوراکي در رفع تنگي نفس و سرفه مزمن مفيد است . مغز و اعصاب بادرنجبويه انسداد و گرفتگي رگ‌هاي به وجود آمده در مغز را باز مي‌کند. تقويت کننده مغز، حافظه، ذکاوت و حواس است و براي رفع کابوس (خواب‌هاي آشفته) مفيد است. خوردن و بوييدن برگ بادرنجبويه باز کننده ذهن، دافع وسواس سوداوي، بازکننده سکته‌هاي مغزي و مقوي آن است. بوييدن آن خواب آور و خوردن آن هنگام ناشتا، بازکننده گرفتگي‌ها(مصفا) است و براي وهم، وحشت، غم و حتي درد عشق سودمند است. براي مرضِ ماليخوليا مفيد است و حکماي هند، اين گياه ايراني را تا به حال براي ماليخوليا و غيره استعمال مي‌کنند .در کندي حواس ناشي از نقاهت امراض طولاني تجويز مي‌شود. در صُداعِ (سردرد) اشخاص حساس و سرگيجه (دوار) افرادي که مشغله فکري زياد دارند، در صورتي که سبب اين بيماري‌ها زيادي خون نباشد، کارساز است . اسانس آن خاصيت ضدتشنج و آرام کننده، با اثر قاطع است. در سرگيجه، بي خوابي، احساس صداي مبهم در گوش، درد معده با منشأ عصبي و درمان ناراحتي‌هاي عصبي موثر است. کبد، معده و دستگاه گوارش بادرنجبويه کمک هضم است و تقويت کننده کبد و معده، ملطّف طعام غليظ و‌هاضم است. مصرف آن در درمان زخم روده‌ها و بواسير موثر است. بادرنجبويه رفع کننده سموم مطلقاً و براي مغص (دل پيچه) مفيد است. از اين گياه براي تهيه شربتي به نام او دومليس (eau de melisse) درفرانسه استفاده مي‌شود که براي سنگيني معده و مبارزه با انواع سنکوپ (غش) مي‌خورند . طبق نظر دانشمندان و نويسندگان به عنوان مقوي معده، بادشکن، تسهيل عمل هضم و معرق و در رفع دلپيچه ناشي از نفخ و اختلالات هضمي به کار مي‌رود. دهان و دندان بادرنجبويه در خوش بو کردن دهان موثر است و بوي بد دهان را از بين مي‌برد . مضمضه آب يا جوشانده آن از فساد دندان جلوگيري مي‌کند و جويدن برگ آن براي از بين بردن بوي بدن دهان، از سُداب و ايرسا (نام دو گياه) موثرتر است. پوست، مو و زخم‌هاي گوناگون طِلاي (ضمادِ لطيف ترين بخش) آبِ بادرنجبويه براي نمله (نوعي بيماري پوستي) و نار فارسي (نوعي بيماري پوستي با دانه‌هاي قرمز روي بدن) سودمند است. همچنين جهت رفع جرب سوداوي، آکله (خوره) و با نمک جهت خنازير (ورم غدد لنفاوي) و ضماد برگ تازه آن براي رفع ورم‌هاي چشم مفيد است . بادرنجبويه دارويِ کچلي سودايي است . بادرنجبويه پاک کننده زخم‌هاست. خوردن و ضمادِ برگ آن براي رفع گزيدگي عقرب، رتيل و سگ‌هار مفيد است. عضلات، مفاصل و استخوان جوشانده ريشه بادرنجبويه به همراه گلاب در برطرف کردن ضربه و کوفتگي اطراف عضلات مفيد است و نيز براي از بين بردن ضعف عضلاني موثر است. بادرنجبويه براي تسکين دردهاي مفاصل به کار مي‌رود . مصرف بادرنجبويه در بيماري‌هاي استخوان‌هاي سُرين (انتهاي ران) و گُرده (استخوان ميان دو کتف) به همراه مصلحات مفيد است. تب، سرماخوردگي و سکسکه مصرف بادرنجبويه جهت دفع تب و لرز و طِلاي (ضمادِ لطيف ترين بخش) آب برگ يا جوشانده خشکِ آن در حمام براي سرماخوردگي، تب و لرز مفيد است . بادرنجبويه داروي سکسکه است. زنان و زايمان نشستن در جوشانده بادرنجبويه باعث باز شدن حيض مي‌شود و ريشه گياه تازه آن باعث سقط جنين مي‌شود. مصرف برگ آن در درمان اختناق رحم، طِلاي (ضمادِ لطيف ترين بخش) آن ورم پستان ناشي از بسته شدن شير را بر طرف مي‌کند . مصلحات در صورت عدم مصرف مصلحات، مضر استخوان سُرين (انتهاي ران) است و مصلح آن صمغ عربي و کندر است . گاهي استفاده مداوم از بادرنجبويه موجب سوزش ادرار مي‌شود و مصلح آن گشنيز است. همچنين آورده‌اند که مضر کبد (شايد منظور کبد پر کاراست و در ديگر موارد مانند کبد چرب مفيد است) و در اين حالت مصلح آن ريباس است . از مواد موثره بادرنجبويه به همراه سنبل‌الطيب اثر درماني يکديگر را تشديد مي‌کنند .
  5. خوده یونجه تر یا عرقش هم مفیده...
  6. یونجه؛ سلطان گیاهان دارویی گیاه یونجه را به دلیل دارا بودن انواع ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین‌ها سلطان گیاهان می‌نامند. یونجه، گیاهی است غریب که امروزه در اذهان عمومی تنها به درد علوفه دام می‌خورد، درحالی‌که در گذشته استفاده‌های فراوان از این گیاه پرفایده می‌شده است.این گیاه که عمدتاً در آسیا کشت می‌شود از اولین گیاهان دارویی شناخته‌شده برای بشر است. «یونجه» که در فارسی به آن «اسپست باغی»، «سپست»، «سبیس» یا «درفا»، در افغانستان «اسپیشتا» و در ترکی بدان «یونجه»، به رومی «میدیکی»، به مصری «قضب» و به عربی «رطبه» یا همان «فصفصه» گویند، گیاهی است علفی، پایا و از تیره پروانه‌واران و همدسته شبدرها که ارتفاع آن تا یک متر می‌رسد. دارای ساقه‌های بلند و برگچه‌های نازک، نوک‌تیز و بیضی شکل. گل‌هایش غالباً بنفش، کوچک یا گاهی زردرنگ است و به شکل سیر، میوه «یونجه» مانند صدف بوده و دانه داخل میوه مانند لوبیا ولی کوچک‌تر از آن است. «یونجه» ریشه‌ای بسیار عمیق دارد که تا 3 متر به عمق زمین نفوذ می‌کند، در نتیجه ویتامین‌ها و مواد معدنی را از خاک تهیه می‌کند. این گیاه از علف‌های خوب مراتع است و بهترین نوع آن سبز املس (نرم) است. این گیاه در اکثر نقاط جهان رشد می‌کند و به صورت وحشی در بعضی نواحی معتدل آسیا و شمال آفریقا می‌روید که انواع و اقسام دارد. مزاج یونجه تازه در آخر اول گرم و تر و خشک آن، گرم و خشک است و قوتش تا 5 سال باقی می‌ماند. یونجه از نظر تغذیه عمومی غذایی کامل است که چاق می‌کند و آهن بسیاری دارد و خوردن آن تمام اعضای بدن را تقویت می‌کند، «یونجه» در درمان ضعف عمومی، ضعف بنیه، کم‌خونی و اعصاب مفید است و مغز و ستون فقرات را قوت می‌بخشد. این گیاه خوراکی با خواص تغذیه‌ای فوق‌العاده، منبع غنی از ویتامین‌های B ,K ,E ,D ,A و همچنین املاح معدنی نظیر کلسیم، اسیدفولیک، منیزیم، پتاسیم به حساب می‌آید و البته مصرف خشک آن تأثیرگذارتر خواهد بود. از دیگر فواید گیاه یونجه این است که حاوی مقدار قابل‌توجهی پروتئین است. علاوه بر این ریشه گیاه یونجه قابلیت آن را دارد که تا عمق 18 متری زمین هم پیشروی کرده و ویتامین‌ها و مواد معدنی بیشتری را از خاک جذب کند. بررسی‌های گذشته حاکی از آن است که مصرف گیاه یونجه می‌تواند در پاک‌سازی روده از مواد سمی موثر باشد. همچنین گیاه یونجه کلسترول بد را کاهش می‌دهد و در تصفیه خون نقش دارد. مروری بر خواص یونجه * یونجه‌ی پخته ملین و خشک آن قابض است، تازه آن نفاخ و افزاینده شهوت است. * مداومت در خوردن شربت یونجه چاق‌کننده و مولد خون صالح و ضماد کوبیده آن با عسل محلل ورم سرد و با سرکه محلل ورم گرم است. * یونجه مدر حیض است خصوصاً چون در حمام یا بعد از آن تناول نمایید و جهت خشونت سینه و سرفه نافع است. * خوراک آن شیر و منی را زیاد می‌کند به خصوص تخم یونجه. * مقدار ویتامین C آن 2 برابر «جعفری» و 4 برابر «لیموترش» است و ویتامین A آن از «شب کوری» جلوگیری می‌کند. * یونجه همچنین مقداری ویتامین D داشته و سرشار از ویتامین K است که خوردن آن از خونریزی جلوگیری می‌کند و پخته آن برای رفع یبوست مفید است. * ضماد پخته یونجه روزی 2 بار جهت رعشه مفید است. ترکیبات شیمیایی ترکیبات شیمیایی یونجه بر حسب آن که عمل تجزیه روی این گیاه جوان (قبل از گل دادن) یا در آغاز گل دادن و یا پس از پیدایش گل انجام گیرد تفاوت می‌نماید. به طوری که در گیاه جوان، مقدار پروتئین‌ها زیادتر از آغاز گل دادن و برعکس مواد سلولزی و هیدرات‌های کربن آن کمتر است. آنزیم‌های بسیاری در یونجه یافت می‌شود که از آن‌ها می‌توان به اینورتاز و پکتیناز اشاره کرد. «یونجه» شامل حدود 20 درصد پروتئین می‌باشد. علاوه بر این‌ها حاوی هیدرات‌های کربن، دیاستازها، نوعی ساپوتین با اثر عطسه‌آور، ستن‌ها، دو ماده رنگی، اسید فسفریک و ویتامین‌های مختلف است. در خاکستر آن مقدار زیادی آهک، پتاس، اسید فسفریک، کمی منیزیم، آهن و به مقدار جزئی «آرسنیک» و «سیلیس» است. روش تهیه شربت یونجه برای تهیه شربت یونجه 300 گرم یونجه خشک را در یک لیتر آب می‌جوشانند تا نصف شود، سپس آن را با فشار صاف نموده و با 900 گرم قند یا شکر شیرین کرده روزی 200 تا 300 گرم مصرف کند. یونجه را می‌توان دم کرده و آن را به صورت چای نوشید. همچنین می‌توان این گیاه را به صورت کپسول و همچون قرص‌های مولتی‌ویتامین روزانه مصرف کرد. ترک اعتیاد با یونجه روش پزشکان قدیم ایران در معالجه اعتیاد، ساختن داروهایی بود که معتاد را نسبت به خود اعتیاد متنفر و حساس می‌کرد و برای این کار معمولاً از تعفن یونجه، افسنتین و چند گیاه دیگر استفاده می‌کردند. اخیراً داروسازان سنتی هند یونجه تازه را خرد کرده 2 ماه در الکل خیسانده و بعد یک استکان آن را با مقداری آب موقع خماری به معتاد می‌خورانند و بعد دستور می‌دهند که از ماده مورد اعتیاد خود استفاده کند. محلول الکلی یونجه به علت داشتن ماده صابونی (ساپونین) شخص را ناراحت کرده و نسبت به ماده مورد اعتیاد متنفر و بیزار می‌سازد و تا مدتی زیاد از آن بدش می‌آید. این روش سابقاً در ایران برای درمان اعتیاد به الکل بود، اکنون برای معالجه معتادان به تریاک و سیگار و حتی هروئین به کار رفته و نتایج عالی داده است. خواص عرق یونجه یونجه طبیعت معتدل دارد. * معالج رعشه و ناراحتی‌های عصبی * چاق‌کننده * نیروبخش * کاهش قند خون * ضد شبکوری * درمان نرمی استخوان * تصفیه خون * نرم‌کننده سینه * قابض * ازدیاد شیر مادران * قاعده‌آور * موثر در ترک اعتیاد * دارای ویتامین آ و ب روش مصرف سه فنجان در طول روز میل شود. منابع: isna.ir jahannews.com
  7. یونجه؛ سلطان گیاهان دارویی گیاه یونجه را به دلیل دارا بودن انواع ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین‌ها سلطان گیاهان می‌نامند. یونجه، گیاهی است غریب که امروزه در اذهان عمومی تنها به درد علوفه دام می‌خورد، درحالی‌که در گذشته استفاده‌های فراوان از این گیاه پرفایده می‌شده است.این گیاه که عمدتاً در آسیا کشت می‌شود از اولین گیاهان دارویی شناخته‌شده برای بشر است. «یونجه» که در فارسی به آن «اسپست باغی»، «سپست»، «سبیس» یا «درفا»، در افغانستان «اسپیشتا» و در ترکی بدان «یونجه»، به رومی «میدیکی»، به مصری «قضب» و به عربی «رطبه» یا همان «فصفصه» گویند، گیاهی است علفی، پایا و از تیره پروانه‌واران و همدسته شبدرها که ارتفاع آن تا یک متر می‌رسد. دارای ساقه‌های بلند و برگچه‌های نازک، نوک‌تیز و بیضی شکل. گل‌هایش غالباً بنفش، کوچک یا گاهی زردرنگ است و به شکل سیر، میوه «یونجه» مانند صدف بوده و دانه داخل میوه مانند لوبیا ولی کوچک‌تر از آن است. «یونجه» ریشه‌ای بسیار عمیق دارد که تا 3 متر به عمق زمین نفوذ می‌کند، در نتیجه ویتامین‌ها و مواد معدنی را از خاک تهیه می‌کند. این گیاه از علف‌های خوب مراتع است و بهترین نوع آن سبز املس (نرم) است. این گیاه در اکثر نقاط جهان رشد می‌کند و به صورت وحشی در بعضی نواحی معتدل آسیا و شمال آفریقا می‌روید که انواع و اقسام دارد. مزاج یونجه تازه در آخر اول گرم و تر و خشک آن، گرم و خشک است و قوتش تا 5 سال باقی می‌ماند. یونجه از نظر تغذیه عمومی غذایی کامل است که چاق می‌کند و آهن بسیاری دارد و خوردن آن تمام اعضای بدن را تقویت می‌کند، «یونجه» در درمان ضعف عمومی، ضعف بنیه، کم‌خونی و اعصاب مفید است و مغز و ستون فقرات را قوت می‌بخشد. این گیاه خوراکی با خواص تغذیه‌ای فوق‌العاده، منبع غنی از ویتامین‌های B ,K ,E ,D ,A و همچنین املاح معدنی نظیر کلسیم، اسیدفولیک، منیزیم، پتاسیم به حساب می‌آید و البته مصرف خشک آن تأثیرگذارتر خواهد بود. از دیگر فواید گیاه یونجه این است که حاوی مقدار قابل‌توجهی پروتئین است. علاوه بر این ریشه گیاه یونجه قابلیت آن را دارد که تا عمق 18 متری زمین هم پیشروی کرده و ویتامین‌ها و مواد معدنی بیشتری را از خاک جذب کند. بررسی‌های گذشته حاکی از آن است که مصرف گیاه یونجه می‌تواند در پاک‌سازی روده از مواد سمی موثر باشد. همچنین گیاه یونجه کلسترول بد را کاهش می‌دهد و در تصفیه خون نقش دارد. مروری بر خواص یونجه * یونجه‌ی پخته ملین و خشک آن قابض است، تازه آن نفاخ و افزاینده شهوت است. * مداومت در خوردن شربت یونجه چاق‌کننده و مولد خون صالح و ضماد کوبیده آن با عسل محلل ورم سرد و با سرکه محلل ورم گرم است. * یونجه مدر حیض است خصوصاً چون در حمام یا بعد از آن تناول نمایید و جهت خشونت سینه و سرفه نافع است. * خوراک آن شیر و منی را زیاد می‌کند به خصوص تخم یونجه. * مقدار ویتامین C آن 2 برابر «جعفری» و 4 برابر «لیموترش» است و ویتامین A آن از «شب کوری» جلوگیری می‌کند. * یونجه همچنین مقداری ویتامین D داشته و سرشار از ویتامین K است که خوردن آن از خونریزی جلوگیری می‌کند و پخته آن برای رفع یبوست مفید است. * ضماد پخته یونجه روزی 2 بار جهت رعشه مفید است. ترکیبات شیمیایی ترکیبات شیمیایی یونجه بر حسب آن که عمل تجزیه روی این گیاه جوان (قبل از گل دادن) یا در آغاز گل دادن و یا پس از پیدایش گل انجام گیرد تفاوت می‌نماید. به طوری که در گیاه جوان، مقدار پروتئین‌ها زیادتر از آغاز گل دادن و برعکس مواد سلولزی و هیدرات‌های کربن آن کمتر است. آنزیم‌های بسیاری در یونجه یافت می‌شود که از آن‌ها می‌توان به اینورتاز و پکتیناز اشاره کرد. «یونجه» شامل حدود 20 درصد پروتئین می‌باشد. علاوه بر این‌ها حاوی هیدرات‌های کربن، دیاستازها، نوعی ساپوتین با اثر عطسه‌آور، ستن‌ها، دو ماده رنگی، اسید فسفریک و ویتامین‌های مختلف است. در خاکستر آن مقدار زیادی آهک، پتاس، اسید فسفریک، کمی منیزیم، آهن و به مقدار جزئی «آرسنیک» و «سیلیس» است. روش تهیه شربت یونجه برای تهیه شربت یونجه 300 گرم یونجه خشک را در یک لیتر آب می‌جوشانند تا نصف شود، سپس آن را با فشار صاف نموده و با 900 گرم قند یا شکر شیرین کرده روزی 200 تا 300 گرم مصرف کند. یونجه را می‌توان دم کرده و آن را به صورت چای نوشید. همچنین می‌توان این گیاه را به صورت کپسول و همچون قرص‌های مولتی‌ویتامین روزانه مصرف کرد. ترک اعتیاد با یونجه روش پزشکان قدیم ایران در معالجه اعتیاد، ساختن داروهایی بود که معتاد را نسبت به خود اعتیاد متنفر و حساس می‌کرد و برای این کار معمولاً از تعفن یونجه، افسنتین و چند گیاه دیگر استفاده می‌کردند. اخیراً داروسازان سنتی هند یونجه تازه را خرد کرده 2 ماه در الکل خیسانده و بعد یک استکان آن را با مقداری آب موقع خماری به معتاد می‌خورانند و بعد دستور می‌دهند که از ماده مورد اعتیاد خود استفاده کند. محلول الکلی یونجه به علت داشتن ماده صابونی (ساپونین) شخص را ناراحت کرده و نسبت به ماده مورد اعتیاد متنفر و بیزار می‌سازد و تا مدتی زیاد از آن بدش می‌آید. این روش سابقاً در ایران برای درمان اعتیاد به الکل بود، اکنون برای معالجه معتادان به تریاک و سیگار و حتی هروئین به کار رفته و نتایج عالی داده است. خواص عرق یونجه یونجه طبیعت معتدل دارد. * معالج رعشه و ناراحتی‌های عصبی * چاق‌کننده * نیروبخش * کاهش قند خون * ضد شبکوری * درمان نرمی استخوان * تصفیه خون * نرم‌کننده سینه * قابض * ازدیاد شیر مادران * قاعده‌آور * موثر در ترک اعتیاد * دارای ویتامین آ و ب روش مصرف سه فنجان در طول روز میل شود. منابع: isna.ir jahannews.com
  8. گیاه یونجه را به دلیل دارا بودن انواع ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین‌ها سلطان گیاهان می‌نامند. یونجه، گیاهی است غریب که امروزه در اذهان عمومی تنها به درد علوفه دام می‌خورد، درحالی‌که در گذشته استفاده‌های فراوان از این گیاه پرفایده می‌شده است.این گیاه که عمدتاً در آسیا کشت می‌شود از اولین گیاهان دارویی شناخته‌شده برای بشر است. «یونجه» که در فارسی به آن «اسپست باغی»، «سپست»، «سبیس» یا «درفا»، در افغانستان «اسپیشتا» و در ترکی بدان «یونجه»، به رومی «میدیکی»، به مصری «قضب» و به عربی «رطبه» یا همان «فصفصه» گویند، گیاهی است علفی، پایا و از تیره پروانه‌واران و همدسته شبدرها که ارتفاع آن تا یک متر می‌رسد. دارای ساقه‌های بلند و برگچه‌های نازک، نوک‌تیز و بیضی شکل. گل‌هایش غالباً بنفش، کوچک یا گاهی زردرنگ است و به شکل سیر، میوه «یونجه» مانند صدف بوده و دانه داخل میوه مانند لوبیا ولی کوچک‌تر از آن است. «یونجه» ریشه‌ای بسیار عمیق دارد که تا 3 متر به عمق زمین نفوذ می‌کند، در نتیجه ویتامین‌ها و مواد معدنی را از خاک تهیه می‌کند. این گیاه از علف‌های خوب مراتع است و بهترین نوع آن سبز املس (نرم) است. این گیاه در اکثر نقاط جهان رشد می‌کند و به صورت وحشی در بعضی نواحی معتدل آسیا و شمال آفریقا می‌روید که انواع و اقسام دارد. مزاج یونجه تازه در آخر اول گرم و تر و خشک آن، گرم و خشک است و قوتش تا 5 سال باقی می‌ماند. یونجه از نظر تغذیه عمومی غذایی کامل است که چاق می‌کند و آهن بسیاری دارد و خوردن آن تمام اعضای بدن را تقویت می‌کند، «یونجه» در درمان ضعف عمومی، ضعف بنیه، کم‌خونی و اعصاب مفید است و مغز و ستون فقرات را قوت می‌بخشد. این گیاه خوراکی با خواص تغذیه‌ای فوق‌العاده، منبع غنی از ویتامین‌های B ,K ,E ,D ,A و همچنین املاح معدنی نظیر کلسیم، اسیدفولیک، منیزیم، پتاسیم به حساب می‌آید و البته مصرف خشک آن تأثیرگذارتر خواهد بود. از دیگر فواید گیاه یونجه این است که حاوی مقدار قابل‌توجهی پروتئین است. علاوه بر این ریشه گیاه یونجه قابلیت آن را دارد که تا عمق 18 متری زمین هم پیشروی کرده و ویتامین‌ها و مواد معدنی بیشتری را از خاک جذب کند. بررسی‌های گذشته حاکی از آن است که مصرف گیاه یونجه می‌تواند در پاک‌سازی روده از مواد سمی موثر باشد. همچنین گیاه یونجه کلسترول بد را کاهش می‌دهد و در تصفیه خون نقش دارد. مروری بر خواص یونجه * یونجه‌ی پخته ملین و خشک آن قابض است، تازه آن نفاخ و افزاینده شهوت است. * مداومت در خوردن شربت یونجه چاق‌کننده و مولد خون صالح و ضماد کوبیده آن با عسل محلل ورم سرد و با سرکه محلل ورم گرم است. * یونجه مدر حیض است خصوصاً چون در حمام یا بعد از آن تناول نمایید و جهت خشونت سینه و سرفه نافع است. * خوراک آن شیر و منی را زیاد می‌کند به خصوص تخم یونجه. * مقدار ویتامین C آن 2 برابر «جعفری» و 4 برابر «لیموترش» است و ویتامین A آن از «شب کوری» جلوگیری می‌کند. * یونجه همچنین مقداری ویتامین D داشته و سرشار از ویتامین K است که خوردن آن از خونریزی جلوگیری می‌کند و پخته آن برای رفع یبوست مفید است. * ضماد پخته یونجه روزی 2 بار جهت رعشه مفید است. ترکیبات شیمیایی ترکیبات شیمیایی یونجه بر حسب آن که عمل تجزیه روی این گیاه جوان (قبل از گل دادن) یا در آغاز گل دادن و یا پس از پیدایش گل انجام گیرد تفاوت می‌نماید. به طوری که در گیاه جوان، مقدار پروتئین‌ها زیادتر از آغاز گل دادن و برعکس مواد سلولزی و هیدرات‌های کربن آن کمتر است. آنزیم‌های بسیاری در یونجه یافت می‌شود که از آن‌ها می‌توان به اینورتاز و پکتیناز اشاره کرد. «یونجه» شامل حدود 20 درصد پروتئین می‌باشد. علاوه بر این‌ها حاوی هیدرات‌های کربن، دیاستازها، نوعی ساپوتین با اثر عطسه‌آور، ستن‌ها، دو ماده رنگی، اسید فسفریک و ویتامین‌های مختلف است. در خاکستر آن مقدار زیادی آهک، پتاس، اسید فسفریک، کمی منیزیم، آهن و به مقدار جزئی «آرسنیک» و «سیلیس» است. روش تهیه شربت یونجه برای تهیه شربت یونجه 300 گرم یونجه خشک را در یک لیتر آب می‌جوشانند تا نصف شود، سپس آن را با فشار صاف نموده و با 900 گرم قند یا شکر شیرین کرده روزی 200 تا 300 گرم مصرف کند. یونجه را می‌توان دم کرده و آن را به صورت چای نوشید. همچنین می‌توان این گیاه را به صورت کپسول و همچون قرص‌های مولتی‌ویتامین روزانه مصرف کرد. ترک اعتیاد با یونجه روش پزشکان قدیم ایران در معالجه اعتیاد، ساختن داروهایی بود که معتاد را نسبت به خود اعتیاد متنفر و حساس می‌کرد و برای این کار معمولاً از تعفن یونجه، افسنتین و چند گیاه دیگر استفاده می‌کردند. اخیراً داروسازان سنتی هند یونجه تازه را خرد کرده 2 ماه در الکل خیسانده و بعد یک استکان آن را با مقداری آب موقع خماری به معتاد می‌خورانند و بعد دستور می‌دهند که از ماده مورد اعتیاد خود استفاده کند. محلول الکلی یونجه به علت داشتن ماده صابونی (ساپونین) شخص را ناراحت کرده و نسبت به ماده مورد اعتیاد متنفر و بیزار می‌سازد و تا مدتی زیاد از آن بدش می‌آید. این روش سابقاً در ایران برای درمان اعتیاد به الکل بود، اکنون برای معالجه معتادان به تریاک و سیگار و حتی هروئین به کار رفته و نتایج عالی داده است. خواص عرق یونجه یونجه طبیعت معتدل دارد. * معالج رعشه و ناراحتی‌های عصبی * چاق‌کننده * نیروبخش * کاهش قند خون * ضد شبکوری * درمان نرمی استخوان * تصفیه خون * نرم‌کننده سینه * قابض * ازدیاد شیر مادران * قاعده‌آور * موثر در ترک اعتیاد * دارای ویتامین آ و ب روش مصرف سه فنجان در طول روز میل شود. منابع: isna.ir jahannews.com
  9. بهترین گیاهان برای کشت دیم که در ایران از لحاظ آب و هوایی و بازار شرایط خوبی دارن کدوم گیاهان هستند؟؟
  10. سلام طاعات و عباداتتون قبول باشه به لطف خدا تونسیم کشت گیاهان دارویی رو استارت بزنیم... البته ما 2 خبر داریم که خبر دوم مهم تره .. اول اینکه اولین کشت گیاهان دارویی در فیروزآباد فارس- کشت: 1- به لیمو 2- سرخارگل 3- مریم گلی 4- آویشن باغی 5- نعنا فلفلی 6- بادرنجبویه 7 - گاوزبان ایرانی دوم اینکه کشت گیاه دارویی استویا برای اولین بار در استان فارس در محیط باز به روش ارگانیک... که دومین کشت جنوب کشور میشه صدا و سیمای فارس هم گزارش پخش کرد ولی جالب نبود..یه چیزی غیر از اونچیزی که گفته بودیم پخش کرد.. ما در 5هزار متر تست و آزمایشمون رو انجام دادیم و برای کشت بعدی گسترش خواهیم داد(البته اگه لازم نیس قید نکنید) توضیحات: فیروزآباد در 100کیلومتری جنوب شهر شیراز با آب و هوایی معتدل زیستگاه بسیاری از گیاهان دارویی و با پتانسیل بالا برای کشت گیاهان غیر بومی ... با توجه به خشکسالی های منطقه کشت گیاهان دارویی با روش قطره ای جایگزین مناسب جهت تغییر الگوی کشت در مورد کشت استویا هم بگم که از هر بوته استویا 50 گرم برگ خشک بدست میاد *** دیگه نمیدونم چی بنویسم... اگه کامل نیس ذکر کنید تا کاملش کنم برای ویرایشش هم که خودتون استادید... محمد سجاد و مجتبی قاسم زاده دانشجویان رشته گیاهان دارویی عکسای: استویا به لیمو اکیناسه البته کمبود زیاد داره گزارشم ولی زحمتشو بکشید ممنون
  11. چه بد...... ساخت روغن هم نیست؟؟!!
  12. منطقه ما (فیروزآباد فارس) آویشن کوهی زیاده و اسانس اون در نوع خودش بی نظیره خودمم دومین کشت استویا جنوب کشور رو انجام دادم... ان شا الله فردا از جهاد کشاورزی میان برای تهیه گزارش دوست دارم گیاهان کم آب رو هم ترویج بدم و نیاز به آشنایی با گیاهان کم آب دارم ممنون
  13. کلاس های آموزشیش کجا برگزار میشه؟؟